Better than chocolate

Son and Dad vol 1

เรื่องมันก็มีอยู่ว่า วันนี้ผมกลับมาจากโรงเรียน อันที่จริงปกติก็ไม่ได้ตรงดิ่งกลับมาเลยหรอกนะ

ผมมักจะแวะเที่ยวเล่น ก่อนกลับบ้านกับกลุ่มเพื่อนสนิทของผม รอน วีสลี่ย์, เบลส บาซินี่, ดีน โทมัส และสองแฝดนรก เฟร็ดกับจอร์จ พวกเราหกคนจะปั่นจักรยานไปกลับโรงเรียนพร้อมๆด้วยกันเสมอ

อ้อลืมบอกไป พวกเราน่ะเจ๋งที่สุดในแถบนี้แล้ว ไม่มีใครไม่รู้จัก เดรโก มัลฟอยแอนด์แก๊งหรอกนะ พวกนั้นแค่เห็นเราก็แทบหลีกทางให้เลยล่ะ คนมันเจ๋งก็เงี้ย ต้องทำใจ

พวกเราหกคนมักจะชอบแวะไปที่บ้านตาเฒ่า ดัมเบิลดอร์ ตาคนเนี้ยเป็นเจ้าของโรงเรียนของพวกเราเอง รวยมาก แล้วก็ขี้งกสุดๆ แต่ออกจะประสาทนิดๆ เพราะเป็นโรคบ้าแมว

บ้านของตาคนนี้อยู่ขึ้นไปบนเนินเขาหลังโรงเรียนนิดหน่อย มีแมวเกือบ 50 ตัว และไอ้เจ้าสองแฝดนรกก็ชอบเอาประทัดไปโยนใส่พวกมันให้ตกใจ

มีครั้งนึงแมวมันตกใจกระโดดเกาะหน้าตาดัมเบิลดอร์นั่นข่วนซะเป็นรอยเลย พวกเรานี้ขำกันไม่หยุดไปหลายวัน

แต่วันนี้ ไอ้เจ้าดีนมันดันมีนัดกับสาวที่ โบซ์บาตง ซึ่งอยู่อีกฝั่งของฮอกวอตส์

คือฮอกวอตส์เนี่ยจะอยู่กึ่งกลางระหว่างเมืองเล็กๆสองเมืองคือ โบซ์บาตง และเดิร์มสแตงก์

แต่โบซ์บาตงเนี่ยจะอยู่ติดกับเมืองหลวงอย่างก็อดดริก ฮอลโลว์ มันก็เลยเป็นแหล่งรวมร้านค้า ห้าง โรงหนัง แล้วก็โรงพยาบาล และสถานบันเทิง ต่างๆ

แล้วไอ้เจ้าดีนก็จะนัดแฟนสาวที่เรียนอยู่ที่โรงเรียนหญิงล้วนในโบซบาตง

พวกแก๊งซ่าของผม มันก็เลยจะขอติดรถพ่อของไอ้เจ้าดีนที่จะไปส่ง เข้าไปดูหนังกันในเมืองด้วย

แต่ผม ผมๆๆๆๆ ผมไม่ได้ไป ป๋าผมสั่งให้ผมกลับบ้านเร็วๆวันนี้เพราะเขามีเรื่องที่จะคุยกะผม

แล้วคุณรู้ไหมว่าเวลาที่ป๋าบอกผมว่ามีเรื่องจะคุยด้วยเนี่ย ป๋าหมายถึงเรื่องความรัก และผู้ชาย

ไม่ใช่ว่าผม ไม่รักป๋าจนไม่อยากจะเข้าใจอะไรๆหรอกนะ

แต่ขอเถอะ ความรักเหรอ ป๋ามีรักมากี่ครั้ง ผมก็เห็นมันจบลงตรงเซ็กซ์ข้ามคืนซะทั้งนั้น

ครั้งนึงป๋าคบอยู่กับไอ้เจ้า แฮกริด ไอ้หมอนี่มันสวะชัดๆ มันไม่ได้ทำงาน มันเป็นนักมวย ที่ชกไม่ออกแล้ว เพราะมันขี้เมา ป๋าพามันเข้ามาอยู่บ้านได้สามวันมันก็ซ้อมป๋า นี่ถ้าป๋าไม่ได้ผมที่เตะก้นมันโด่งออกจากบ้านไปเนี่ย ป๋ายังจะมานั่งพร่ำรำพรรณอะไรแบบนี้ได้ไหม

แล้วป๋ายังจะมานั่งคร่ำครวญอีกว่าผมไม่เข้าใจ ผมไม่รักป๋า ตรงไหนคร้าบ ตรงไหนไม่ทราบ ที่ว่าผมไม่รักป๋าน่ะ

ฮือๆ ทำไมเดรไม่ฟังป๋า

ป๋าเริ่มบีบน้ำตา ทุกครั้งที่ผมไม่เห็นด้วยกับป๋า

ป๋าอย่าร้องไห้ดิ ผมไม่ได้ไม่เข้าใจนะ แต่... ป๋า ป๋าจะแต่งงานเนี่ยมันไม่ใช่เรื่องเล็กนะ ผมโวย

ก็พอผมกลับเข้าบ้านมา ป๋าก็จัดโต๊ะอาหารซะเต็มเอี้ยดไปด้วยของกินของผมทั้งนั้นเลย

พอตอนที่ผมกะลังจะตั้งหอยแกลสเลอร์ของโปรดเข้าปากป๋าก็โพล่งออกมาว่า

ป๋าจะแต่งงาน ป๋าพูดลอยหน้าลอยตา ราวกลับว่าป๋าอยู่ในเทพนินายแล้วมีเจ้าชายมาขอแต่งงานยังไงยังงั้นเลย

พรวด!!! ผมสำลัก เล่นเอาชิ้นหอยกระเด่นกระดอน หลุดออกมาเด้งใส่หัวคุณนายนอริส แมวของอากัส ฟินช์ พ่อครัวของบ้านเรา สม ^-^

อะไรนะ ผมร้องอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง

โอ เดร ป๋ายื่นมือมาขยี้หัวผม ซึ่งป๋ามักคิดว่ามันน่าเอ็นดู แต่บอกไว้เลยนะว่าผมไม่ชอบ ผมไม่ขอบให้ใครมาแตะต้องผมของผม ให้ตายสิ ผมเสียทรงหมด

ป๋าเจอคนคนหนึ่งเข้า ป๋าก็เจอมาหลายคนแล้วนี่ ผมยังคงเงียบอยู่

เขาเป็นคนที่ดีที่สุดเท่าที่ป๋าเคยเจอมาเลยเดร เขาสุภาพ อ่อนโยน ฮิฮิ แล้วเขาก็เซ้กซี่มากด้วย ทั้งนุ่มนวล อ่อ.. ป๋าพร่ำเพ้ออยู่คนเดียว

โว้ว ๆๆ ป๋า ใจเย็นผมประท้วงเมื่อป๋าเริ่มวกเข้าเรื่องใต้เข็มขัด

อย่างที่บอก ไม่ใช่ผมไม่รักป๋านะครับ แต่นี่มันเกินไปครับ เกินไป

เดร แต่คนนี้เป็นคนที่ใช่สำหรับป๋านะป๋าว่าทำตาปริบๆ

โอเค คนที่ใข่ ผมว่าผมคุ้นเคยกับคำนี้ที่ไหนนะ อ้อ ใช่ ตอนผมอยู่ ปี 5 ป๋าคบอยู่กับอาจารย์พละของผม ทอม ริดเดิ้ล

ป๋าก็บอกว่าคนนี้ใช่ ป๋ารักเขา แล้วเป็นไง หมอนั่นมีลูกมีเมียอยู่แล้ว แล้วใครกัน ใครที่คอยเช็ดอ้วกให้ป๋าตอนป๋าเมา แหงมอยู่แล้วว่าฟิลซ์ ไม่ใช่ผมหรอก อืม แต่ผมก็ยืนให้กำลังใจอยู่ข้างๆนะ เห็นมะ ว่าผมน่ะรักป๋า

ป๋าก็เคยพูดยังงี้ผมเถียง

เดร แต่คนนี้ไม่เหมือนใครนะ เขาเออ เขามีลูกติดเหมือนกัน เขาเข้าใจป๋า เรามีอะไรๆเหมือนกันหลายอย่าง ป๋าสาธยายความดีของหมอนี่ออกมาจนหมด

ป๋าเจอหมอนี่ที่โรงเรียน ในวันประชุมผู้ปกครอง หมอนี่เป็นพ่อของนักเรียนชั้นปีเดียวกะผม

หมอนี่เป็นเจ้าของร้านอาหารอยู่ที่โบซ์บาตง ตรงมุมถนนลิตเติล วิงจิง

เป็นร้านอาหารอิตาลี่ ป๋าว่างั้น ป๋าว่าเขามีกิจการเป็นของตัวเอง ครอบครัวเขาเป็นตระกูลเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงอยู่ที่โบซ์บาตง ป๋าเลยว่าหมอนี่มีเงินและทุกอย่างแล้ว เพราะป๋าบอกให้ผมไม่ต้องกลัวว่าเขาจะมาหลอกเงินป๋า

หมอนั่นชอบธรรมชาติ และไม่ชอบความสัมพันธ์ ชั่วข้ามคืนเพราะงั้นหมอนี่เลยขอป๋าแต่งงาน เพื่อที่จะได้ย้ายเข้ามาอยู่กินด้วยกันแบบเป็นทางการ หลังจากที่ป๋ากับไอ้หมอนี่ ไอ้เจ้าซีเรียส แบล็กนี่ พบกันยังไม่ถึงอาทิตย์เลย

แล้วป๋าก็บอกว่าหมอนี่มีลูกอยู่ชั้นปีเดียวกับผม ใครฟะ ผมไม่เห็นเคยรู้จักใครชื่อแบล็กมาก่อนเลย

ป๋า ป๋าคบเค้ายังไม่ถึงอาทิตย์เลย ป๋าไม่คิดว่ามันเร็วไปหน่อยเรอะ ผมยังไม่ยอมเห็นด้วย

ฮือ ฮือ ฮือ โฮโฮโฮ ป๋าเริ่มร้องเสียงดังจนฟิลช์ต้องวิ่งเตลิดออกมาจากห้องครัวด้วยความตกใจ คงคิดว่าป๋าจะเมาอีกละสิ

ผมส่งสัญญาณบอกไปว่าไม่มีอะไร เจ้าฟิลช์เลยถอนหายใจก่อนหายเข้าไปในครัว

เดรไม่รักป๋า ไม่รักป๋า ใจร้ายฮือๆๆๆ ป๋าเริ่มตะโกนเสียงดัง แต่ผมรู้หรอกน่าว่านี่มันเป็นแผน ผมจะไม่ยอมอ่อนข้อให้กับน้ำตาป๋าอีกแล้ว

แต่... คือ...เออ... ดูเหมือนว่าป๋าจะคิดแบบเดียวกับผมอะนะ ว่าป๋าจะไม่ยอมอ่อนข้อให้กับผมเหมือนกัน

ไม่รู้ละ ป๋าหยุดร้องไห้ทันที เห็นมะ ผมบอกแล้วว่าป๋าต้องแกล้งร้อง

วันศุกร์นี่รีบกลับบ้านมาแต่งตัวให้ภูมิฐานที่สุด เร็วมีนัดทานข้าวกับคุณแบล็ก และลูกชายของเขา แฮร์รี่ พอตเตอร์ ป๋าพูดเสียงเด็ดขาดก่อนจะลุกออกจากโต๊ะไป ปล่อยให้ผมโวยวายอยู่คนเดีย

ม่ายยยยยย!!!! ป๋าไม่รักผม!!!! ฮือๆๆๆ ม่ายยย ผมโวยวาย ป๋าไม่รู้หรอกว่าชีวิตของผมจบสิ้นหมดกันเท่านี้ ชื่อเสียงที่ผมอุตส่าห์บ่มสร้างมาจนเป็นที่นับหน้าถือตา ป๋าทำลายมัน ไม่!!!

ป๋ารู้ไหมผมเป็นหนุ่มฮอตที่สุดในโรงเรียนะ ป๋า!!! แล้วป๋ารู้ไหมว่าไอ้พอตเตอร์นี่มันเป็นใคร

พอตเตอร์มันเป็นไอ้ เห่ยนะป๋า ใครๆก็รุมแกล้งมันรวมทั้งผมด้วย ทำไม ป๋าทำอย่างงี้ แล้วผมจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ถ้าเพื่อนรู้เข้า โดยเฉพาะไอ้สองแฝดนรกนั่น ชื่อเสียงผมต้องป่นปี้ภายในพริบตาแน่ๆ

ฮือออๆๆๆๆๆๆ ป๋าไม่รักผม โฮฮฮๆๆๆๆ

TBC

Better than chocolate

Prologue

เดรไม่เข้าใจป๋า ฮือๆ ทำไม อา ทำไม ฮือๆๆ นั่นคือคำพูดของป๋าผม ที่ตะโกนร้องโหวกเหวกโวยวาย มาตั้งแต่เมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ฮือ ตลอดเวลาป๋าทำให้เดรทุกอย่าง ป๋าใส่ใจ ป๋าดูแลเดรอย่าง ดีไม่เคยทวงบุญคุณเลย เพราะป๋ารักเดรมาก ฮือๆๆๆ เดรไม่เข้าใจป๋า เข้าใจ เหรอ คุณคิดว่าผมมีอะไรจะต้องเข้าใจป๋า โอเค ผมยังไม่ได้แนะนำตัวเอง ผม เดรโก มัลฟอย และนี่ก็ เซเวอรัส สเนป พ่อของผม ทำไมเรานามสกุลไม่เหมือนกันน่ะเหรอ ก็เขาเป็นพ่อบุญธรรมของผมไง ผมเรียกเขาว่าป๋า คุณพ่อกับคุณแม่ของผมน่ะ ท่านตายไปตั้งแต่ตอนผมเด็กๆแล้ว รู้สึกว่าถ้าจำไม่ผิดนะ ป๋าบอกว่าพวกเขาไปฮันนีมูนกันที่อิตาลี แต่เผอิญว่าขึ้นเครื่องผิด เลยไปลงที่อัฟริกาเข้า แล้วท่านทั้งสองก็ทนอากาศร้อนและความกันดารของบ้านเมืองไม่ไหว ก็เลยหัวใจวายตายไปซะอย่างนั้น โอ้ ผมบอกคุณรึยัง ยังเหรอ พวกเราน่ะไฮโซมาก รวยมากด้วยนะ ตระกูลมัลฟอยของเราเนี่ย เป็นผู้มีชื่อเสียงที่สุดในก็อดดริก ฮอลโลว์นี่เลย ไม่มีใครไม่รู้จักตระกูลเราหรอก ปู่ผมน่ะ บริจาคเงินให้ทั้งโรงเรียน ไม่ใช่โรงเรียนที่ผมเรียนนะ ทั้งโรงพยาบาลเอย โรงแรมเอย พอพวกเขาตาย ผมก็เลยต้องย้ายมาอยู่กับพ่อบุญธรรมที่เดิร์มสแตรงก์นี่ เพราะป๋าของผมอะเขาเป็นครูสอนชีวะที่ฮอกวอตส์ โรงเรียเอกชนที่มีชื่อเสียงแล้วก็แพงที่สุดในย่านนี้เลยล่ะ แล้วเรื่องราวของผมก็เริ่มต้นจากตรงนี้ละครับ

love me for the beauty within

Prolog

เดรโกรักแฮร์รี่ แต่แฮร์รี่เกลียดเดรโก วันหยุดฤดูหนาวใกล้เข้ามาแล้ว และด้วยความร่วมมือของเพื่อนรักร่วมบ้าน สลิธิริน พวกเขาค้นพบวิธีที่จะทำให้แฮร์รี่หันมาสนใจเดรโกโดยไม่นึกถึงช่วงเวลาที่ทั้งคู่เคยเกลียดกันในอดีต ติดที่ว่ามีปัญหาแค่สองอย่าง นั่นก็คือ เดรโกจะต้องกลายเป็นผู้หญิง และแค่ช่วงเวลาหนึ่งอาทิตย์เท่านั้นเอง และเมื่อเวลาที่จะต้องกลับกลายร่างเดิมใกล้เข้ามา เดรโกจะต้องรับมือกับการสารภาพความจริงทั้งหมดกับแฮร์รี่ รวมถึงความรู้สึกที่เขามีต่อแฮร์รี่ แฮร์รี่จะสามารถยอมรับในตัวตนจริงๆของเขาได้ไหม หรือ เดรโกจะยอมสูญเสียการมองเห็นเพื่อเป็นการพิสูจน์ความรักที่เขามีต่อแฮร์รี่รึเปล่า

Chapter 2: Draco s Obsession

เพนซี่ พาร์กินสัน เป็นผู้หญิงที่ไม่น่าอยู่ใกล้มากที่สุด เวลาที่เธอเอาแต่พล่ามเรื่องไร้สาระของตัวเองไปเรื่อยเปื่อย โดยเฉพาะเวลาที่ เดรโก มัลฟอย เองก็มีเรื่องที่จะต้องหมกมุ่นไม่แพ้กัน เดรโก นี่เธอฟังฉันอยู่รึเปล่าเนี่ย เพนซี่ แหวขึ้นมา เมื่อเธอมองดูเขาหั่นหางจิ้งจกที่ไม่ขาดสักที ดวงตาสีเทาจับจ้องอยู่อีกฝั่งที่ แฮร์รี่ พอตเตอร์ กำลังง่วนกับการปรุงยาที่ได้รับมอบหมาย กับ เฮอร์ไมโอนี่ ที่เป็นทั้งเพื่อนและคู่ทดลองปรุงยากับเขา ตั้งแต่หมดช่วงซัมเมอร์ และเริ่มเข้าสู่เทอมใหม่ของปีหก เดรโกก็พบความเปลี่ยนแปลงในตัวของชายหนุ่มผมดำคนนี้ แฮร์รี่ยังคงมีผมสีดำที่ยุ่งเหยิง ชี้โด่ ชี้เด่ ราวกับว่าเขาเพิ่งจะตื่นและลุกออกมาจากที่นอนยังไงยังงั้น เพนซี่มักจะเรียกแฮร์รี่ว่า ไอ้หัวไม้กวาด และมักจะใช้ทรงผมของแฮร์รี่เป็นข้ออ้างในวันที่ทรงผมของเธอเองก็ดูไม่ได้เช่นกัน แต่โดยส่วนตัวแล้ว เดรโกออกจะชอบผมของแฮร์รี่ เขายังเคยคิดว่ามันจะมีความรู้สึกอย่างไรนะถ้าเขาได้ใช้นิ้วมือสัมผัสเส้นผมที่แข็งกระด้างนั้น และยังมีสายตานั่นอีก ดวงตาสีเขียวมรกตสะดุดตา ที่มักจะส่องประกายระยิบระยับเวลาที่แข่งควิชดิชชนะ หรือ กระทั่งสายตาเย็นชาจิกกัดที่มักจะส่งตรงมาให้เดรโกโดยเฉพาะ แต่เดรโกก็ไม่อาจโทษเขาได้หรอก ในเมื่อเขาไม่เคยทำให้ชีวิตของแฮร์รี่สงบสุขเลย ในเมื่อเขาเอาแต่คอยหาเรื่องแฮร์รี่กับเพื่อนๆของเขา แต่ที่ทำไปทั้งหมดนั่น มันก็เป็นแค่การเรียกร้องความสนใจจากแฮร์รี่แค่นั้นเอง ตอนแรกมันก็ดูจะได้ผลดีหรอก แต่เมื่อเวลาผ่านไป แฮร์รี่ก็มีเรื่องราวต่างๆให้วุ่นวายและกังวล มากกว่าการที่จะมาเสียเวลาไปกับเขา คนที่ไม่สำคัญ อะไร เดรโก กัดฟันแน่น เมื่อนึกถึงคำพูดนี้ ที่แฮร์รี่พูดกับเขา เมื่อตอนที่อยู่บนรถไฟ ตอนเดินทางมาถึงฮอกวอตส์ มันทำให้เดรโกแทบคลั่งเมื่อแฮร์รี่ทำไม่ใส่ใจเขา และ ที่ไม่อาจจะหาเหตุผลที่จะพูดคุยกับแฮร์รี่ได้ นอกจากหาเรื่องถากถางพวกกริฟฟินดอร์ เดรโกถูกดึงออกจากความคิดนั้นทันทีที่เขาเห็นแฮร์รี่ เหยียดแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม จากการเล่นควิดิช ซึ่งก็เข้ากันได้ดีกับผิวสีแทนของเขา และนั่นมันก็ทำให้เขาดูแมนมากๆ จนสาวๆแทบจะพากันกรี๊ดสลบ และก็ไม่ใช่เฉพาะกล้ามเนื้อของเขาเท่านั้น แฮร์รี่เองยังโตขึ้นมากในช่วงซัมเมอร์ ทั้งๆที่ได้รับการเลี้ยงดูที่แย่มากจากพวกเดอร์สลี่ย์ เธอมอง พอตเตอร์ อีกแล้วนะ เพนซี่จิก หลังจากที่เธอมองตามสายตาเขาไปจนพบว่าเขาสนใจอะไรอยู่ เดรโกกะพริบตา และหันความสนใจกลับมาที่หางจิ้งจกตามเดิม เปล่าซะหน่อย เดรโกงึมงำ เธอกลอกตาก่อนจะพูดต่อว่า แหงละ และนั่นคือสาเหตุ ที่เธอเกือบจะหั่นนิ้วมือตัวเองแทนที่จะเป็นหางจิ้งจกนี่ เดรโก แสดงสีหน้าอย่างคนโดนจับผิดได้ นี่เขาแสดงออกมากขนาดนี้จนเพนซี่สังเกตเห็นเลยเหรอเนี่ย อันที่จริงเขาก็ไม่ว่าอะไรหรอกหากเธอจะรู้เรื่องคนที่เขาแอบชอบอยู่เนี่ย เพราะเธอกับเขาค่อนข้างจะสนิทกันมาก แต่ก็ในฐานะเพื่อนเท่านั้นนะ พ่อของเขามักจะคาดหวังว่าเขาจะได้แต่งงานกับพวกเลือดบริสุทธิ์ด้วยกัน เมื่อถึงเวลา ดังนั้นเขาเลยมักจะพยายามทำดีต่อหน้าครอบครัวพาร์กินสัน เพื่อหวังว่าครอบครัวนั้นจะยกลูกสาวให้กับลูกชายของเขา แต่กระนั้นก็เถอะ ทั้งเพนซี่และเขาต่างก็มีคนที่ตัวเองหมายปองอยู่แล้ว พวกเขาเลยคบหากันแบบเพื่อนเท่านั้น เพนซี่นั้นหลงรัก เบลส บาซินี่ ซึ่งก็เป็นเพื่อนสนิทอีกคนของพวกเขา เสียงระฆังดังบอกเวลาเลิกเรียน ทั้งชั้นเรียนเลยจัดการทำความสะอาดหลังจากการทดลองปรุงยา เดรโกและเพนซี่ได้คะแนนไปอย่างหวุดหวิด และนั่นก็ต้องขอบคุณที่ สเนป ไม่หักคะแนนจากหางจิ้งจกนั่น เขาเก็บของลงกระเป๋า และจัดการสะพายกระเป๋าที่บ่า ก่อนเดินไปหาเบลสและเพนซี่ที่ยืนเร่งเขาอยู่ที่ประตูห้อง ว่าไง เบลสทัก เมื่อเดรโกเดินออกจากห้องมาด้วยกัน เพนซี่ เพิ่งบอกฉันเรื่องคะแนะของพวกนาย ต่นะ มันก็คงไม่แย่ไปกว่าฉันหรอก อย่าลืมดิ ฉันจับคู่กับไอ้เจ้า ลองบัตทอม นะ เดรโกทำหน้าเยาะเย้ย แหงละ ก็ไอ้เจ้าลองบัตทอมนี่มันห่วยวิชาปรุงยานี่นา ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะหมอนี่โง่จริงๆ หรือว่าเพราะกลัวสเนปจนขึ้นสมองกันแน่ ก็จริง แต่ก็นะ ถ้าเดรโกจะตั้งใจมากกว่านี้หน่อยละก็ เราก็คงจะได้คะแนนดีหรอก ปกติเขาออกจะเก่งเรื่องปรุงยา แต่ดูเหมือนวันนี้เขาจะมัวแต่วุ่นอะนะ เพนซี่พูดพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ พอตเตอร์ อีกแล้วละสิ เบลสถาม พลางเลิกคิ้ว เมื่อพวกเขาเดินไปตามระเบียงทางเดิน เดรโกมองกวาดไปรอบบริเวณ เพื่อดูว่าไม่มีใครอื่นอยู่แถวนั้น ก่อนจะพยักหน้ารับผิดแบบเต็มๆ ทั้งเพนซี่และเบลสต่างก็พ่นลมออกมาจากจมูกพร้อมกันราวกับนัดกันไว้ และเดรโกก็รู้สึกหมันไส้ ที่พวกเขาทำอย่างนั้น โดยเฉพาะที่ทั้งคู่นั้นโง่เกินกว่าที่จะรู้ว่าทั้งคู่นั้นใจตรงกัน พวกเขาเพิ่งเดินมาถึงที่ชั้นสาม เมื่อจู่ๆเดรโกก็ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น เพื่อนทั้งสองที่เดินตามมาด้านหลังไม่ทันระวังก็เลยชนเข้ากับหลังของเขา โอ๊ย ! เพนซี่ร้อง เมื่อไหล่ของเธอชนเข้ากับหลังของเดรโก แถมแขนของเบลสยังกระแทกโดนท้องเธออีก พวกเขามองเดรโก เพื่อจะถามว่าเกิดบ้าอะไรขึ้น และก็ได้คำตอบทันทีว่าทำไมเดรโกถึงหยุดเดินกะทันหันอย่างนั้น ภาพของแฮร์รี่ พอตตอร์กำลังค่อมร่างของสาวสวยผมยาวสีดำ แขนของเขาโอบกอดรอบเอวเธอไว้ ขณะที่มือของเธอก็ประคองกอดอยู่ที่หลังคอของเขา ร่างของทั้งคู่แนบชิดกัน ดวงตาหลับสนิท สัมผัสริมฝีปากของกันและกัน หัวใจของเดรโกจมดิ่ง ราวกับมีใครโยนหินก้อนใหญ่ลงในน้ำที่เย็นยะเยือก เขารู้สึกแย่ และก็ต้องการจะไปให้พ้นจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด ไป ...กันเถอะ เขาพึมพำกับเพื่อนๆ ที่กำลังอ้าปากค้างกับภาพที่เห็นตรงหน้า และพวกเขาก็ไม่ได้อยากจากไปง่ายๆสักเท่าไหร่ เพนซี่ เบลส ได้โปรด ไปจากที่นี่กันเถอะ เดรโกขอร้อง ด้วยน้ำเสียงหดหู่ เขาไม่สามารถยืนอยู่ที่นี่ได้อีกแม้วินาทีเดียว แต่เพนซี่ปฏิเสธ โอไม่ เดรโก เราจะไม่ไปจนกว่าฉันจะ เล่นอะไรสนุกๆซักหน่อย เธอพูดเสียงดัง แฮร์รี่และสาวคนนั้นกระโดดออกห่างจากกันทันทีที่ได้ยินเสียง และมองมาที่พวกเขาอย่างตกใจ ว่าไงแชง ฉันไม่ยักรู้ว่าเธอกับพอตเตอร์กลับมาคืนดีกันแล้ว ฉันคิดว่าเขาบ่นว่าเธอขี้แยซะอีก เพนซี่พูด โชถลึงตาใส่เธอ และแฮร์รี่ก็กวาดสายตาเอาเรื่องมาที่พวกเขาทั้งสามคน เดรโกรู้สึกตัวเย็นเมื่อโดนแฮร์รี่จ้องมองอย่างนั้น เขาหันกลับมามองที่เบลส ด้วยแววตาร้องขอ เบลสพยักหน้าอย่างเห็นใจ ก่อนที่เขาจะเข้าไปยืนข้างเพนซี่ ฉันว่าพวกนายกลับไปที่ห้องเรียนดีกว่า ไม่งั้นฉันจะหักคะแนนของบ้านพวกนายซะ เขาพูดกวนๆ แฮร์รี่เขยิบมาขวางโชไว้ และมองเขาอย่างเอาเรื่อง มีใครตายเรอะ เขาถึงให้นายเป็นหัวหน้านักเรียนน่ะ แฮร์รี่พูดซื่อๆ เบลสยักไหล่ ไม่ใส่ใจที่แฮร์รี่ถากถางเขา ฉันอาจจะไม่ได้เป็นหัวหน้านักเรียน แต่เพนซี่กับเดรโกนี่เป็น และ พวกเขาจะหักคะแนนพวกนายเมื่อไหร่ก็ได้ที่ต้องการ เบลสขู่ เดรโกครางเมื่อเบลสพูดจบ เยี่ยม ทีนี้แฮร์รี่ก็ยิ่งเกลียดเขาเข้าไปกันใหญ่ อ๋อเหรอ ถ้าจำไม่ผิดนะ เมื่อปีที่แล้วพวกนายก็ทำแบบนี้นี่ ฉันสงสัยนักว่าถ้าพวกอาจารย์รู้เข้าอีกจะเกิดอะไรขึ้นนะ แฮร์รี่ขู่กลับ เพนซี่กลอกตาเราก็แค่ล้อเล่นน่า พอตเตอร์ น่าจะชินได้แล้วนะ อย่ามาทำเป็นเวอร์ไปหน่อยเลยเธอตอกกลับ อย่างหมันไส้ เดรโกรแทบอยากจะร้องไห้ เขาต้องทำอะไรสักอย่าง ก่อนที่เรื่องราวจะบานปลายไปใหญ่โต เพนซี่ ... เบลส... ขอร้องละ อย่าให้พวกนี้ทำให้เราไปเรียนสายเลยนะ เดรโก พยายามลากแขนเพื่อนออกมาจากแฮร์รี่และโช เพนซี่พยายามจะต่อต้าน แต่เมื่อ เบลส ส่งสายตาพิฆาตมาที่เธอเสียก่อน เธอก็เลยหุบปากทันที

*****************

เมื่อพวกเขามาถึงที่ห้องนั่งเล่นรวมของสลิธิรีน เพนซี่ก็เปิดฉากต่อว่าเดรโกทันที เดรโก เธอทำอย่างนั้นทำไมกัน เธอออกโรงปกป้องพอตเตอร์ทำไม เธอไม่เคยทำอย่างงั้นนะ เธอว่าอย่างหงุดหงิด เดรโกทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาสีเขียวด้วยใบหน้าบึ้งตึง เขาจ้องมองเข้าไปที่กองไฟในเตาผิงตรงหน้า ไม่แค่นั้นนะ นายยังบอกพอตเตอร์ว่าเรามีเรียน ทั้งๆที่พวกเราไม่มี ถ้าหมอนั้นรู้ เขาก็ต้องสงสัยที่นายไม่หาเรื่องเขาน่ะสิ เบลส อธิบาย เดรโกหันมามองพวกเขาอย่างเหนื่อหน่าย ฉันไม่ได้ปกป้องเขานะ ฉันปกป้องพวกเราไม่ให้โดนหมอนั่นเล่นงานเอาต่างหากล่ะ เดรโกเถียง เพนซี่มีท่าทางหงุดหงิด เธอนั่งลงตรงโซฟาตรงข้ามเดรโก เดรโก พอตเตอร์คงจะดูโง่มากเลยถ้าเขาทำอย่างงั้นต่อหน้าโชอะ โดยเฉพาะถ้าเขาจะอัดฉัน เพราะฉันเป็นผู้หญิงนะ เธอว่าเหตูผลด้วยความภูมิใจ เดรโกถอนหายใจลึกๆก่อนจะหลับตาลง ภาพของแฮร์รี่กับโชที่กอดรัดกันอยู่ที่ระเบียงทางเดิน ราวกลับเป็นคู่รักกัน ยังลอยวนเวียนอยู่ในหัวของเขา เดรโก เบลสเรียกด้วยความเป็นห่วง เขาทำให้ฉันอ่อนแอ ทุกครั้งที่เขามองฉันด้วยสายตาแบบนั้น มันทำให้โลกทั้งโลกของฉันแตกสลาย ฉันรู้ว่าตัวเองน่าสมเพชมากแค่ไหน...เดรโกพึมพำ เพนซี่หยุดบ่น แล้วหันมามองเดรโก ด้วยความห่วงใย โอ้ ไม่เอาน่า เดรโก นายก็รู้เขามองเบลส กับ ฉัน ไม่ใช่นายสักหน่อย นายไม่ได้ทำอะไรเลย เขาจะมาโกรธนายทำไม เธอพูดปลอบใจเขา แต่นี่ก็ไม่ได้ช่วยให้เดรโกรู้สึกดีขึ้นเลย แล้วไง นั่นก็ไม่ได้ช่วยให้เขารู้สึกดีกับฉันขึ้นมาหรอกนะ เขาพูดเสียงเย็น เบลสนั่งลงข้างๆเขา และเริ่มปลอบเขาอีกคน ถ้านายรักเขาขนาดนั้นละก็ ทำไมนายถึงได้เป็นศัตรูกับเขาล่ะ เดรโกจ้องมองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ ฉันไม่ได้อยากเบลส ! พ่อฉันต่างหากที่อยากให้ฉันเป็นศัตรูกับเขา เขาพูดด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย ฉันคิดว่าพวกนายจะเข้าใจซะอีก เพนซี่ส่ายหัวช้า เดรโก เราเฝ้ามองนายมาเป็นปีๆ ตั้งแต่ตอนปีหนึ่งที่เธอพยายามหยิบยื่นมิตรภาพให้พอตเตอร์ แต่เขากลับปฏิเสธมัน แล้วเธอก็เสียใจ หลังๆมันเลยกลายเป็นความโกรธ พวกนายก็เริ่มเกลียดขี้หน้ากัน เป็นปีๆแล้ว เธอคิดว่าเราไม่เห็นเธอสะดุ้งทุกครั้งที่พอตเตอร์ มองเธอด้วยสายตาเย็นชาอย่างงั้นเหรอ หรือกระทั่งที่เธอมานั่งเสียใจทุกครั้งหลังจากที่มีเรื่องกับหมอนั่นน่ะ เธอคิดว่าเราไม่รู้เหรอ เบลสพยักหน้าเห็นด้วย และพูดเสริมว่า เราได้ยินนายร้องไห้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้วตอนกลางคืนน่ะ ทุกครั้งที่นายมีเรื่องกับพอตเตอร์ เราไม่อยากเข้าไปยุ่งเรื่องส่วนตัว เราก็เลยไม่เคยช่วยอะไรนายเลยเบลสพูดด้วยความรู้สึกผิด เดรโกเบิ่งตากว้างด้วยความตกใจ เขาไม่รู้มาก่อนเลยว่าเพื่อนๆจะรู้เรื่องพวกนี้ และก็รู้มากกว่าที่เขาคิดเสียอีก ฉัน...ฉัน ไม่รู้จะพูดว่าไงดี เดรโกพูดด้วยน้ำเสียงที่ขาดหาย เพนซี่วางมือบ่นบ่าของเขาอย่างเห็นใจ เธอลูบมันเบาๆ เดรโก เธอรักแฮร์รี่ พอตเตอร์ซะขนาดนี้ ยอมรับซะเถอะ ตอนแรกเดรโกกะจะปฏิเสธ ว่าเขาแค่ชอบพอตเตอร์เท่านั้น แต่เขาก็รู้ว่าเขาไม่อาจจะหลอกใครได้ เขาซุกหน้าลงกับฝ่ามือ เพื่อหลบเลี่ยงสายตาของเพื่อนๆ ถึงฉันจะยอมรับว่ารักเขา แต่มันจะมีประโยชน์อะไรเล่า ในเมื่อ เขารักยัยแชงนั่น เขาพูดราบเรียบ แต่ในน้ำเสียงของเขานั้นกลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แถมเขายังเกลียดฉันอีก เขาพูดต่อ โดยที่ไม่อาจจะซ่อนความเจ็บปวดและผิดหวังเอาไว้ได้ เพนซี่และเบลสไม่อาจหาคำพูดใดๆมาอ้างได้อีกต่อไป เพราะมันคือเรื่องจริง แฮร์รี่ พอตเตอร์ เกลียด เดรโก มัลฟอยสุดขั้วหัวใจเลยทีเดียว ฟังนะ ฉันจะไปนอนซักงีบละ ฉันไม่อยากพูดเรื่องนี้อีก บางทีพอตื่นขึ้นมาฉันอาจจะลืมไปก็ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง... เขาพูดเสียงแผ่วเบา และเดินเลี่ยงขึ้นหอนอนไป เกิดช่วงเวลาที่เงียบชวนอึดอัดอยู่ครู่นึง เมื่อเดรโกเดินออกไปแล้ว เพนซี่ถอนหายใจแล้วหันกลับมามองที่เบลส เขาทุกข์ใจมาเลยนะ เบลส เขาต้องการจะเป็นส่วนหนึ่งของ พอตเตอร์ แต่หมอนั่นกลับไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับเขา หึ เพนซี่ว่า เธอโทษแฮร์รี่ที่นำความผิดหวังมาให้เดรโก เบลสลูบคางด้วยดวงตาเหม่อลอย แต่ว่ากันตามจริง หมอนั่นก็ไม่ได้ให้โอกาสเดรโกสักเท่าไหร่จริงไหม เขาว่าช้าๆ เพนซี่ส่ายหัวอย่างรำคาญใจ แหงละ ฮีโร่พอตเตอร์ เชอะ หมอนั่นเลือกที่จะเป็นเพื่อนกับพวกทรีโอบ้าๆนั่นแทนเดรโก เธอประชดประชัน แล้วเดรโก ก็ไม่อาจเป็นเพื่อนกับ พอตเตอร์ ได้ เพราะพ่อของเขาใช่ไหม เพนซี่พยักหน้ารับงงๆ ว่าเบลสกำลังจะพยายามพูดอะไร ช่าย ลูเซียส มักจะตีกรอบให้กับลูกชายทำในสิ่งที่ตัวเขาอยากให้ทำ ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการเดิน การกิน หรือกระทั่งจะต้องเข้าร่วมกับพวกผู้เสพความตายเมื่อไหร่... เธอลดเสียงลงตรงประโยคหลัง และเบลส ก็ทำเป็นไม่ได้ยินประโยคหลังนั่น ถ้างั้นนะเพนซี่ ถ้าเราสามารถหาโอกาส ที่จะให้ทั้งคู่ทำความรู้จักกันโดยไม่ต้องมีเรื่องการเกลียดขี้หน้าเข้ามาเกี่ยวข้องแล้วเนี่ย พวกเขาอาจจะสานสัมพันธ์อันดีต่อกันก็ได้นะ เบลสเอ่ยง่ายๆ เพนซี่จ้องเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เขาพูด หา! นี่นายประสาทรึเปล่า เดรโกจะได้โดนฆ่าน่ะสิ ถ้าเกิดพ่อของเขารู้เข้า เพนซี่แย้ง แต่เบลสกลับยิ้ม ก็แล้วถ้าเขาไม่รู้ล่ะ....

TBC